09-02-08

Week 5

We moeten lopen, springen, vallen, opstaan en weer doorgaan... Zo kan de afgelopen week het best omschreven worden. Ik heb namelijk de vraag gekregen of ik assistent-manager wil worden.

Het resultaat was nog meer werk dan anders: naast mijn gewone bezigheden moest ik ook meelopen met de manager, meetings bijwonen, .... Het was superdruk en hoewel ik wel van zo'n positieve stress hou ben ik toch heel sterk aan het nadenken of ik het ook ga aannemen, de promotie. Ik heb toch maandag bedenktijd gekregen, en dit weekend ga ik het allemaal eensop een rijtje zetten, samen met Sofie.

Want ondanks de mooie salarisverhoging en het prestige (ahum), ga ik minder tijd hebben voor mijn lief, en ik weet niet of ik dat wel zie zitten.

Kus, Evelien 

10:00 Gepost door Evelien in eveliens leventje | Permalink | Commentaren (4) | Tags: promotie, druk, werk, sofie, liefde, relatie |  Facebook |

Commentaren

Een moeilijke keuze...
a)

Als je "neen" zegt zal het je later niet meer gevraagd worden en blijf je voor altijd zitten waar je nu zit. Nadeel : personen die na jou gekomen zijn, gaan je voorbijsteken en dan mag jij orders van hen verwachten. De vraag is of je het slaafje wil blijven...


b)

Zeg je "ja", dan komt er heel wat meer stress in je leven. Minder vrije tijd, je bent gespannen 's avonds en je gaat het uitwerken op Sofie (de arme schat). Bovendien ga je dan nog werk mee naar huis nemen zodat er voor erotiek nog minder tijd is.


c)

De oplossing is dus : "ja, maar...".
(wat ben ik toch weer goed vandaag ;-)

Je accepteert de job met garantie voor evenwicht tussen werk en privé. Zorg voor recuperatiedagen bij overwerk. Als men je bovendien een trapje hoger wil plaatsen, dan betekent dit toch dat jij ook meer zou moeten kunnen delegeren van je huidige bezigheden. Toon via een gesprek aan dat je enthousiast bent en dat je positieve veranderingen kan doorvoeren, als jarenlange ervaringsdeskundige met een frisse inkijk op de gang van zaken. En leg het zo uit dat het idee van je chef komt en hij/zij met de pluimen gaat lopen. Succes gegarandeerd.
Om Sofie te overtuigen : candle-lit diner en je enthousiasme laten horen. Zorg dat ze betrokken
raakt in het beslissingsproces. Zeg haar dat je het graag zou willen proberen. En valt het niet mee dan is er altijd nog plan B. Nu je de titel (en status) hebt van een hogere functie zal het gemakkelijker zijn om van job te veranderen.
Je chef kan er dus best maar voor zorgen dat je gelukkig bent in je werk.
De extra centjes kunnen gebruikt worden voor meer aangenaam quality time met Sofie, bv het wordt doenbaarder van meer op restaurant te gaan,
een iets verdere of langere reis te maken.
Het is belangrijk dat Sofie ook de voordelen inziet ;-). Je gaat bv ook meer smsjes kunnen sturen nu je een GSM van 't werk krijgt.
En Sofie zal ook wel waarderen dat haar partner vooruit wil in't leven.


Bovendien heeft elke job zijn voor- en nadelen.
Zich daarvan bewust zijn is al heel wat.
Maar in heel wat bedrijven moet je letterlijk op een ladder staan wil je hogerop komen. Jou kennende zegt iets in me dat je er echt wel wil voor gaan.



Ik zou je persoonlijke coach kunnen worden :-)




Gepost door: Fred Selder | 09-02-08

radio buttons



het was weekend

en februari

droeg een lentejurk



we telden de verloren uren

versnipperden woorden en zochten

naar de juiste keuze al te lang



en aan het randje van de wereld

wachtte een verloren splitsing

op onze voorzichtige stappen



het was na de storm

die dag

wist van geen stilte

Gepost door: Fred Selder | 09-02-08

ik ben nu wel benieuwd hoe het verlopen is .....

Gepost door: Fred Selder | 11-02-08

Hoi Evelien,

Wat is voor jou het belangrijkst in het leven ?

a) Meer geld verdienen, minder tijd voor hobbies/lief, deze website, etc.

b) Genoegen nemen met waar je zit. Wat je nu doet, doe je graag en wil je gerust de rest van je leven blijven doen.

Die combinatie die Fred Selder schreef is mooi, maar geloof ik zelf niet zo in. Een vriend van ons (topmanager) is al eens onderuit gegaan door de stress. En ook al vind hij vrienden heel belangrijk in zijn leven (en vriendin heeft hij de tijd nog niet voor gevonden ;-) toch lukt het hem niet om daar voldoende aandacht aan te besteden. Die job eist gewoon een belangrijk deel van zijn leven op. Maar ergens tracht die zichzelf te bewijzen (hij is door zijn ouders als vondeling gelegd geweest in India, en kijkt enorm op naar zijn sociologische vader). Onbewust zullen die dingen bij hem meespelen. En dat hoeft ook psychologisch allemaal niet verklaard te wordeb. Hij doet wat hij wilt, waar hij zichzelf toe gedreven voelt. Wat voor hem (nu) belangrijk aanvoelt. Spijt komt altijd later. Van wat je misschien niet gedaan hebt, niet geprobeerd hebt..

Zo heb ik zelf nooit competitie gedaan in de badminton. De druk, de stress, het 'moeten' presteren, de kans op blessures, hielden me altijd tegen. Ondertussen ben ik al te oud geworden, om dit nog te proberen. Maar echt spijt heb ik daar niet van. Voor mij was dit de juiste keuze. Ik heb toeb gekozen voor het plezier (met de mensen, de sport, de sfeer) en niet voor prestige (het behalen van een klassement, het streven naar persoonlijke eer of glorie)

Hoe dan ook, dit is voor ieder mens anders. En in the end, moet jij met je keuzes verder kunnen leven. Wat wil jij ? Basseer je beslissing vooral daarop. En niet zozeer op 'wat verlangen anderen van mij'...

Succes ermee,

Groetjes,
Bartos.

Gepost door: Bart | 12-02-08

De commentaren zijn gesloten.